Marije Rademaker: nuchtere Europees kampioene Miniature Horses

ONSTWEDDE – Vraag Marije Rademaker van Dream Team Miniature Horses uit Onstwedde wat er voor nodig is om Europees kampioene met minipaarden te worden en ze zal antwoorden: ‘Niet zo veel’.

Door Roger Dol

De praktijk is echter dat Marije als kind al met paarden bezig was. Ze werd daarin van harte gesteund door haar ouders. ,,Zoals elk meisje begon ik met paardrijden, deed aan dressuur en springen en vond dat verschrikkelijk leuk om te doen”, vertelt Marije. ,,Dat is ook altijd zo gebleven. Later zijn we paarden gaan fokken en is mijn interesse alleen maar toegenomen.”

,,We fokten vroeger Welsh Cobs, maar toen er een keer mensen vroegen of zij misschien hun minipaarden bij ons konden stallen, was ik verkocht.”

Vooral het feit dat de minipaarden, of Miniature Horses zoals de officiële benaming is, er uitzien als ‘echte’, grote paarden, maakt ze zo mooi, vindt Rademaker.

Ze laat een foto zien van een van haar paarden. ,,Als je niet beter weet, zou je zeggen dat het een groot paard is. De verhoudingen zijn dezelfde. Dat ook meteen het verschil met pony’s. Die hebben in verhouding een groter hoofd en een kortere nek.”

Toen haar interesse voor de minipaarden gewekt was, begon de zoektocht naar het ras of type dat ze wilde fokken. ,,Vanaf het begin was het voor mij duidelijk dat ik geen Shetlandpony’s wilde fokken. Ik wilde iets anders, iets bijzonders.”

Dus dook ze in de literatuur en keek ze op internet welke soorten er waren. Dit tekent haar fanatisme, stelt haar vader. ,,Ze zit in haar vrije tijd te uit te zoeken wat voor bloedlijnen er zijn, wat voor voedingspatroon het beste is en hoe andere fokkers hun paarden verzorgen en prepareren.”

Marije zelf houdt het op geluk, maar haar vader weet wel beter. ,,Ze heeft oog voor paarden en let op de kleinste details. Dat maakt het verschil.”

Vanaf het moment dat ze in 2007 begon met het fokken van minipaarden, gaat het crescendo met haar paarden. Maar ze is ook zeer grondig te werk gegaan. ,,Eerst heb ik veel shows bezocht, zodat ik precies wist wat ik wilde. Daarna heb een paar merries laten overkomen uit Amerika en ben ik daarmee gaan fokken.”

Het enige nadeel van fokken is, dat je de paarden ook moet verkopen. ,,Dat kost me moeite, maar het hoort erbij.”

Europees kampioene

Marije is nu al drie jaar op rij Europees kampioen. Vooral het feit dat ze als amateur tussen de professionals Europees kampioen is geworden – als eerste -, vervult haar met trots. ,,Andere fokkers zijn professioneel, of semi-professioneel, bezig en hebben bijvoorbeeld een trainer uit Amerika om het paard te trainen. Ik doe alles zelf.”

Zo heeft ze zelfs het paard van de Spaanse koninklijke familie achter zich gelaten. Iets waar ze stiekem wel heel erg trots op is.

Maar niet half zo trots als haar vader. ,,Wij doen alles zelf en weten ons tussen de professionals te handhaven. En het mooie is, dat je dat ook gegund wordt. Er is onderling weinig haat en nijd.”

Waar andere mensen een toppaard kopen, wordt deze door Marije zelf gefokt. Ze zoekt voor haar merries een tophengst om zo het beste resultaat te krijgen. Ook al houdt dat in dat ze daarvoor met haar merries naar Frankrijk moet.

Meer informatie: www.dreamteamminis.com.